هواپیما، فضاپیما، حرکت پیما

تا کنون هواپیما را دیده ایم و احتمالاً مسافر آن هم بوده ایم.

هم چنین، با وجود آنکه ممکن است هنوز تجربه ی سفر کردن با فضاپیما نصیب مان نشده باشد؛ اما، رسانه ها و منابع اطلاعاتی نظیر: اینترنت، کتاب، تلویزیون و حتی یک گفت و شنود ساده، دانش و شناختی -هرچند اندک- از فضاپیما، مراحل تکامل و توسعه و دیگر حواشی مربوط به آن، به ما عرضه داشته اند.

حال، سوال این است که حرکت پیما چیست؟

شاید بتوان گفت که وجه اشتراک هر سه وسیله، “حرکت” است. یکی در آسمان و هوایش، یکی در کهکشان و فضایش و دیگری …

و اما دیگری، نامش، حرکت پیما است. وسیله ای که با آن می توان در تاریخ و رویدادهایش، در آینده و رخدادهایش سفر کرد. انسان ها را به فراسوی مرزهای گذشته و آینده  می کشاند و تجربه ای شگفت انگیز را به ارمغان می آورد. شگفت انگیز از این جهت که با حرکت به سوی گذشته، شاهد سیر تکاملی تاریخ و با حرکت به سوی آینده، نسبت به هدف و مقصود آن در گذز زمان، معرفت و شناخت حاصل می گردد.

شاید، تصور امکانش، ممکن را به پای میز محاکمه کشاند؛ اما، به گفته ی آندره ژید:

“هر ممکنی در تلاش است تا نقش هستی پذیرد. و هر آنچه می تواند باشد، اگر بشر یاریش دهد، خواهد شد.”

مسلماً، آن کس که چنین ممکنی را به رنگ هستی می آمیزد و هدایت حرکت پیما را بر عهده می گیرد، کسی نیست جز، هگل. فیلسوفی که سیر تکاملی تاریخ را مورد توجه قرار داده و آن را با فرآیند دگرگونی و دیالکتیک تبیین نموده است.

تاریخ انتشار نوشته:

۱۷ام شهریور ۱۳۹۶