چطور می توان تقویت کرد بی آنکه تثبیت شد؟

شاید شما هم با صحنه هایی مواجه شده باشید که در آن برای یاری رساندن به فردی دیگر دچار شک و تردید شوید و در آن لحظه با خود کلنجار روید که بالاخره کمک کنم یا نکنم؟ و اگر قرار است کمکی کنم، چگونه باشد؟

منظور از کمک صرفاً کمک مالی نیست؛ بل، یک محبت ساده، شنونده ی فعال بودن برای حرف های دیگری، ارسال یک پیام متنی، تمجید و تحسین، همگی می توانند مصداق هایی از کمک باشند.

شاید اشاراتی که در پاسخ به سوالات اول متن می کنم کمی ساده انگارانه به نظر آید، با این حال، نوشتنش را به بازگو نکردنش ترجیح می دهم.

 به نظرم، اولین نکته ای که لازم می باشد در کمک به دیگران مورد توجه قرار داد، این است که: شخص در حرکت باشد.

بی ثمرترین و بی اثرترین کمک را آن نوعی از کمک می دانم که شخصِ خواهان کمک در حرکت نباشد.

مسلماً، صرفِ در حرکت بودن کافی نیست، بلکه حرکت باید سازنده باشد و سازندگی نیز علاوه بر اولویت های فردی، باید بر مبنای مولفه ها و معیارهای یک جامعه ی سالم هم سنجیده شود.

و اما دومین نکته، اینکه: تقویت حرکت کمک گیرنده باعث تثبیت حرکت کمک دهنده نشود.

بدین معنا که تثبیت نشدن در حرکت، مستلزم آن است که بی چشمداشت و بی هیچ انتظاری برای دریافت پاسخ از جانب کمک گیرنده، صورت پذیرد.

تثبیت نا به جا یکی از مهمترین موانع حرکت برای رشد و توسعه ی فردی می باشد.

تاریخ انتشار نوشته:

۲۱ام بهمن ۱۳۹۶