شناختی اجمالی از محتوایِ حرکتیِ آموزشی و دو پرسش اساسی

قبلاً، در اینجا، به اختصار فرآیند شکل گیری محتوای حرکتی را توضیح داده ام. در آنجا نوشتم که یک محتوای حرکتی برمبنای سه اصل استقرار، حرکات و ریتم حرکتی استوار است. این سه اصل، سه اصل کلی ای است که در شکل گیری، تولید و عرضه ی هر نوع از محتوای حرکتی، نقش اصلی و عمده را ایفا می کند.

در ابتدا، ارائه ی تعریفی از محتوای حرکتی آموزشی، می تواند رهنمونی برای ادامه ی این نوشته باشد.

محتوای حرکتی آموزشی: نوعی از آموزش و هم چنین نوعی از محتوای حرکتی که در آن مفهوم و محتوای آموزشی مورد نظر، در قالب حرکات طراحی و به مخاطب انتقال داده می شود.

شاید در نگاه اول، دو واژه ی طراحی و انتقال ساده انگاشته شوند؛ اما، آنچه می تواند این دو واژه را توصیف نماید، فلسفه و ذوق زیبایی شناسی است که بدون آن، محتوای حرکتی (در هیچ نوعی)، حتی برایم قابل تصور هم نیست.

در واقع، مبنای تمایز این نوع از آموزش و دیگر محتواهای حرکتی، در مفهوم زیبایی شناسی نهفته است؛ مفهومی که اگر از درک و به کارگیری خلاقانه ی آن عاجز باشیم، تمامی فرآیند شکل گیری محتوای حرکتی پوچ و بی ارزش است.

اگر در این مورد هم فکر و همسو باشیم که دنیای دیجیتال، دنیای تفاوت ها، تمایزها و شکوفایی خلاقیت های نهفته است، آنگاه، درک اهمیت مفهوم زیبایی شناسی چندان دشوار نخواهد بود.

حال، دو سوال مطرح است که برای ممانعت از طولانی شدن نوشته و یادآوری جهت پاسخ دادن به آن در نوشته های مستقل دیگر، فقط به صورت سوال بسنده می کنم.

سوال اول:

آیا محتوای حرکتی آموزشی، تناسب و سنخیتی برای آموزش هر مفهوم و موضوعی با در نظر گرفتن ویژیگی های شخصیتی افراد، دارد؟

ساده تر بگویم:

چگونه تفاوت های فردی و تنوع مفاهیم و موضوع های آموزشی در قالب محتوای حرکتی آموزشی گنجانده می شود؟

و اما سوال دوم که به مراتب از اهمیت بیشتری برخوردار است اینکه:

نحوه ی ارائه ی یک بسته ی محتوای حرکتی آموزشی چگونه است؟

تاریخ انتشار نوشته:

۵ام شهریور ۱۳۹۶