ریسک کردن برای زندگی کردن

به فوتبال علاقه‌ای ندارم. اما گاهی که از کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر عبور می‌کنم، می‌ایستم و برای مدتی بازی افراد را نگاه می‌کنم.

غالباً در این فکر هستند که گل بزنند و بدرخشند.

کمتر کسی را دیده‌ام به صرافت بیفتد که جدای از نتیحهٔ بازی، زیبا بازی کردن را تمرین کند.

کسی که زیبا بازی می کند، در لحظه زندگی می‌کند. به جای دیدن صِرف خودش، خود را به عنوان فردی از یک مجموعهٔ بزرگ‌تر در نظر می‌گیرد و دنیای ذهنی بزرگ‌تری هم دارد.

وقتی ما در زندگی ریسک‌مان و تصمیم‌مان را به نتیجه و مقصد گره می‌زنیم، در واقع هنوز معنای ریسک کردن و تصمیم گرفتن را درک نکرده‌ایم.

ریسک کردن برای زندگی کردن، تصمیم گرفتن برای دیدن محدودهٔ وسیع‌تری از پهنای زندگی است.

داستانی را چندی پیش خواندم که شاید گفتنش خالی از لطف نباشد.

مارک تواین داستانی دارد دربارهٔ مردی که به دنبال بهترین انسان روی زمین می‌گشت.

او کل سیاره را به دنبال بهترین آدم دنیا گشت تا این‌که متوجه شد او مرده و به بهشت رفته است.

به همین خاطر برای ملاقات با او به دروازهٔ بهشت رفت و برای دیدنش اجازه خواست.

نگهبان به او گفت: این فرد بهترین آدم روی زمین نبوده، من او را هنگامی که زنده بود می‌شناختم، او یک کفاش ساده بوده است.

همهٔ ما باید به دنبال کفاشانی که ممکن است بهترین آدم دنیا باشند،‌ بگردیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست