انواع اندیشیدن: گزاره یی، تجسمی، حرکتی

اندیشه را می توان نوعی “زبان ذهن” دانست. با کمی تامل می بینیم که بیش از یک نوع زبان مطرح است.

از میان شیوه های اندیشیدن، یکی به صورت سلسله جمله هایی ست که آدمی در ذهن خود می شنود؛ این شیوه را اندیشه ی گزاره یی می نامیم.

در شیوه ی دیگری از اندیشیدن، با تصویرهای ذهنی، به ویژه تصویرهای ذهنی دیداری، سر و کار داریم که می توانیم آنها را در ذهن مان ببینیم. در این مورد، اندیشیدن تجسمی مطرح است.

اندیشیدن حرکتی، سومین شیوه ی اندیشیدن و شامل رنجیره ی حرکات ذهنی است. (زمینه ی روان شناسی هیلگارد/ اتکینسون/ محمدنقی براهنی)

اندیشیدن گزاره یی با کلمات، اندیشیدن تجسمی با تصاویر و اندیشیدن حرکتی با حرکات پیوند خورده است.

در عصر حاضر، که عصر جولان کلمات و تصاویر -چه در ذهن و چه در عین- می باشد، شیوه های اندیشیدن ما معطوف بر دو نوع اول، خصوصاً اندیشیدن گزاره یی است.

من هم با همان دو شیوه ی اندیشیدن، به نوع سوم اندیشیدن می اندیشم؛ اندیشیدن حرکتی. اندیشه ای که کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

تاریخ انتشار نوشته:

۱۸ام دی ۱۳۹۶
  1. […] مستلزم فهم زبان کلمات و زبان تصاویر، هر دو، می باشد. در انواع اندیشیدن آورده بودم که هر سه نوع تفکر گزاره یی، تجسمی و حرکتی با […]